een bericht van Brenda Finn

I read with interest about Edward Wylds the last name on your list of graves. My father served with him and never forgot him. He had his name and address in the back of a Dutch diary which I still have. He tried to visit him in 1963 and found his parents who had moved but still in Witham. Sadly it was only then that my Father learned Ted had been killed. They were in 6 th Durham L.I together but on 10 December 1944 this regiment was disbanded and they were put in different regiments. Ted sadly was killed shortly after. His Father told us that his Mother had been to visit the grave and had never got over his loss. She was asleep when we visited. His Father bought a photo out to show us. My Father was close to tears. He said they were like brothers. I was very moved. In recent years I have visited Holland where my Father was in 1944/45 and Ted’s grave. I think how sad it must have been just before Christmas to have lost him.Thank you for keeping memories of the fallen alive and for caring for their graves

Met belangstelling heb ik gelezen over Edward Wylds, de laatste naam op uw lijst van graven. Mijn vader heeft samen met hem gediend en is hem nooit vergeten. Hij had zijn naam en adres achter in een Nederlands dagboek staan, dat ik nog steeds bezit.

In 1963 probeerde hij Edward te bezoeken. Hij vond zijn ouders, die inmiddels waren verhuisd, maar nog steeds in Witham woonden. Helaas vernam mijn vader pas toen dat Ted was gesneuveld.

Ze dienden samen bij het 6th Durham L.I. (Durham Light Infantry), maar op 10 december 1944 werd dit regiment ontbonden en werden zij bij verschillende regimenten ingedeeld. Ted sneuvelde helaas kort daarna.

Zijn vader vertelde ons dat zijn moeder het graf had bezocht en dat zij zijn verlies nooit te boven was gekomen. Zij sliep toen wij op bezoek kwamen. Zijn vader haalde een foto tevoorschijn om ons die te laten zien. Mijn vader stond daarbij dicht bij de tranen. Hij zei dat zij als broers waren.

Ik was hier erg door geraakt.

De afgelopen jaren heb ik Nederland bezocht, waar mijn vader in 1944/45 heeft gediend, en ook het graf van Ted.

Ik denk vaak aan hoe verdrietig het moet zijn geweest om hem zo kort voor Kerstmis te verliezen.

Hartelijk dank dat u de herinnering aan de gevallenen levend houdt en dat u zorg draagt voor hun graven.